.png?1789654106 "Planteon"){kind=small}
Jakie właściwości posiada siemię lniane i dla kogo jest szczególnie polecane? Zapoznaj się z wpisem na blogu!
Są niezwykle pożywne, świetnie wypełniają żołądek, co ma spore znaczenie w trakcie odchudzania, a zarazem stanowią produkt leczniczy.
Zawierają dużo wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, przede wszystkim z grupy omega-3. Zawartość kwasów jest podobna do tej, którą zawierają ryby. 
Siemię lniane na cukrzycę – dlaczego warto stosować?
Choć nie lubię epatować magią statystycznego procenta, pozwolę sobie przytoczyć najnowsze szacunki naukowców, bowiem nic nie uświadamia lepiej przeciętnemu „Kowalskiemu”, tego jak poważne zagrożenie stanowi cukrzyca we współczesnym społeczeństwie. Zgodnie z prognozami w 2050 roku, co 3 osoba będzie chora na cukrzycę.
Większość naukowych publikacji podkreśla konieczność wprowadzenia optymalizacji pewnych parametrów, które u osoby chorej, winne być codziennie kontrolowane. Tak samo jak poziom cukru we krwi.
Jest to tzw. „kryterium ABC”, gdzie A oznacza wartość hemoglobiny w surowicy, B- ciśnienie krwi i C-wartość cholesterolu. American Diabetes Association rekomenduje zmniejszenie wartości hemoglobiny do <7%, utrzymywanie ciśnienia tętniczego krwi na poziomie 130/80 mm/Hg oraz stężenia cholesterolu na poziomie.
Hemoglobina – czerwony barwnik krwi – co potrafi?
Wspomniana hemoglobina to nic innego jak czerwony barwnik krwi. Zawierają go czerwone krwinki, nazywane erytrocytami. Poza tym, że to właśnie hemoglobinie, zawdzięczamy czerwoną barwę życiodajnego płynu, jest ona znakomitym transporterem tlenu do tkanek.
W momencie gdy jej ilości są zbyt małe, spodziewajmy się efektu niedotlenienia, czyli uczucia senności, słabości, apatii, pogorszenia apetytu, depresji, słabych wypadających włosów, łamiących paznokci, bólów brzucha.
Pal sześć piękne włosy, czystą skórę, ale komfort życiowy, demencja, brak koncentracji i zadowolenia z życia robi różnicę, czyż nie? Tak czy tak, nie pytamy tu o saturację, która u zdrowego człowieka waha się w granicach 95-99% i oznacza stopień utlenowania krwi, lecz o hemoglobinę glikowaną.
Hemoglobina posiada bowiem, także zdolności do wiązania się z glukozą obecną we krwi. Im więcej glukozy, stanowiące pokarm dla komórek, we krwi, tym więcej nasz organizm posiada hemoglobiny glikowanej.
Pamiętajmy jednak, że glukoza łączy się z hemoglobiną na stałę, na cały okres życia krwinki czerwonej, do momentu dopóki ta nie pozostanie zniszczona. Właśnie dlatego, parametr hemoglobiny glikowanej odzwierciedla stan cukru w naszej krwi, na jakieś 2-3 miesiące wstecz. Chodzi o to, że krwinki czerwone żyją ok. 120 dni.
Badanie hemoglobiny glikowanej umożliwia sprawdzenie tego, jaki procent krwi uległ glikacji i umożliwia monitorowanie stanu rozwoju cukrzycy. A co wspólnego z hemoglobiną glikowaną ma ciśnienie ? Otóż bardzo wiele… Ciśnienie tętnicze krwi to nacisk, jaki wywiera krew na ściany tętnic. Zawsze podajemy dwie wartości: skurczowe i rozkurczowe.
Nadciśnienie tętnicze – zmora cukrzyka
Cukrzyca funkcjonująca ze współistniejącym nadciśnieniem tętniczym znacząco pogarsza przebieg całej choroby. Przyspiesza pojawienie się powikłań narządowych, zwłaszcza ze strony nerek. Dobrze wiedzieć, że nadciśnienie zwiększa przesączanie kłębuszkowe w nerkach, bo krew bardziej napiera na naczynia.
Powoduje to włóknienie i przerost nerkowych struktur, odpowiedzialnych za filtrowanie krwi. Dobrze wiedzieć, że nadciśnienie u cukrzyków, może pojawić się jako efekt uboczny przyjmowania insuliny. Mechanizm nie został do końca wyjaśniony, ale jedno jest pewne – badania nadal trwają…
⇒Przeczytaj także: Pieprz czarny - wszystko co musisz o nim wiedzieć
Zbyt wielka siła uderzeniowa o ścianki tętnic, powoduje ich niszczenie. O ile, naczynia są w dobrym stanie, nie mamy się czego obawiać, ale pamiętajmy, że nie istnieje coś takiego jak ciało perfekcyjne…
Nasze naczynia narażone są na pęknięcia czy chociażby powstawanie tzw. „zadziorów”, zwłaszcza gdy nowa fala krwi, uderza mocniej niż powinna.
Są to czynniki predysponujące do rozwoju miażdżycy i powstawania mini-skaleczeń, które dla osoby objętej chorobą, mogą skończyć się tragicznie! Najpierw tworzy się coś w rodzaju zadziora i jest to stan określany jako odstawanie śródbłonka – wewnętrznej warstwy łożyska naczyniowego.
W tym miejscu ma prawo powstać stan zapalny, do którego napłyną komórki układu immunologicznego.
Te, łączą się zupełnie omyłkowo z kulkami tłuszczów, znajdujących się w naszej krwi i utleniając się (również przez przypadek), powodują powstawanie tzw. „komórek piankowatych”. Jest to stan, predysponujący do rozwoju blaszki miażdżycowej, jaka niebawem może pęknąć i spowodować zator!
Dlaczego cholesterol jest „zły”?
Wreszcie parametr C – czyli, cholesterol. Chodzi o to, że tłuszcze są magazynowane w postaci tkanki podskórnej, stanowią główny rezerwuar energetyczny komórki, są substratem do syntezy wielu hormonów oraz stwarzają środowisko, w jakim rozpuszczają się niektóre witaminy.
Z punktu widzenia chemii są jednak, cholesterol sam w sobie stanowi tłuszcz obecny we wszystkich komórkach ciała. Bez niego, funkcjonowanie naszego organizmu nie byłoby możliwe.
Czy układ immunologiczny się myli?
Cholesterolem nazywamy jednak, również potocznie obecne w osoczu substancje, których substratem bazowym, jest cholesterol. Innymi słowy: wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że ma spore tendencje do wiązania pewnych niechcianych produktów.
Cholesterol produkowany jest w wątrobie i wydzielany w formie tzw. „LDLR” – lipoproteina (tłuszcz) o niskiej gęstości. Produkowany jest w formie drobniutkich kulek, które później ulegają licznym przekształceniom.
Kiedy wzrasta stężenie „złej” frakcji cholesterolu w organizmie, kuleczki tłuszczu osadzają się, we wspomnianych powyżej „zadziorach” naczyń krwionośnych. To one są przyczyną patologicznych zmian w organizmie.
Do tłuszczowych kuleczek lubią przylegać makrofagi pochodzące z układu immunologicznego, gdyż omyłkowo traktują je jak intruza. Niestety, tłuszcz jest wredny, a nasze komórki układu immunologicznego lgną do niego, jak opiłki do magnesu…
Czy komórki układu immunologicznego w miażdżycy głupieją?
Pytanie może brzmi dziwnie, ale tak jest. Głupieją. Dosłownie dostają świra i jak oszalałe poczynają kumulować się w obrębie tłuszczów. Powstaje wówczas ognisko zapalne, żyły rozpadają się powoli, a w miejscach ich pęknięć tworzy się twarda blaszka miażdżycowa.
Do pewnego momentu jest ona stabilna, ale z biegiem czasu, pęknie. Pęknie na pewno. A wtedy popłynie wraz z prądem krwi do serca wywołując zawał, bądź do mózgu, powodując udar. Stąd właśnie bierze się rpofilaktyka parametrów „ABC”. Czy warto ich pilnować? Oceń sam.
Jak pomoże siemię lniane?
Najlepiej jest omówić tutaj kwestię żywienia cukrzyków, powiązaną z utrzymaniem standardów „ABC”. Siemię lniane dzięki sporej ilości aminokwasów, antyoksydantów, flawonoidów, żelaza i kwasów omega-3 i omega-6, umożliwia utrzymać układ krążenia na właściwym poziomie.
Odpowiednie połączenie związków mineralnych i witamin, zmniejsza krzepliwość krwi, przez co możliwe staje się protekcyjne działanie na układ krążenia. Siemię lniane usuwa też nadmiar szkodliwego cholesterolu z organizmu.
Pamiętajmy, że ma zdolności do wchłaniania wody i tłuszczów! Siemię lniane stosowane jest także w celu utrzymania wilgotności skóry i zapobiegania np. suchej skórze. I o tym powinny wiedzieć cukrzycy. Pękająca, sucha, łuszcząca się skóra stanowi czynnik predysponujący do powstania rany.
Stopa cukrzycowa
Chyba każdy się zgodzi, że rana na stopie cukrzyka, raczej nie wróży nic dobrego. Zaburzone czucie, opuchnięte palce, nieprawidłowo funkcjonujące naczynia nierzadko uszkodzone przez cukier, mogą spowodować powstanie otwartej rany.
Jeśli, diabetyk jej nie zauważy niekoniecznie wszystko musi dobrze się zagoić. Pamiętajmy, że „zagojenie” i odbudowanie tkanki nie jest koniecznością ze strony naszego organizmu, lecz stanowi raczej prezent!
Jeśli, warunki i otoczenie na to nie pozwolą, rana nie zagoi się, lecz zasiedlą się w niej grzyby i bakterie, a układ odpornościowy odmówi posłuszeństwa! Tkanki skazane są wówczas na martwicę i rozwój tzw. „cukrzycowej stopy”!
Siemię lniane – na co dobre?
Siemię lniane polecane jest do domowej produkcji opatrunków, które mają na celu ochronę zrogowaciałego naskórka…
Siemię lniane świetnie wpływa na stopy, dodaje elastyczności, odmładza i pozbawia zmarszczek. Panny z bogatych domów po dziś dzień stosują je jako środek kosmetyczny. Działa też na pryszcze, usuwa nadmiar sebum (w końcu to też tłuszcz!) i trądzik.
Formy stosowania – siemię lniane – przygotowanie do spożycia
I tutaj zaskoczę wszystkich! Siemię lniane świetnie nadaje się do wszystkiego! Można stosować w postaci przyprawy do mięs i sałatek, dodać do kanapek, wypić napar, uprzednio zalewając gorącą lub wrzącą wodą, albo… upiec ciastka!
Wystarczy dodać odrobinkę miodu, trochę bakalii, orzechów, rodzynek, by samodzielnie zrobić w domowym zaciszu „eko-żywność”. Pysznie i zdrowo!
Jak pić siemię lniane?
Napar z siemienia jest banalnie prosty do wykonana. Około 2 łyżki nasion należy zalać gorącą wodą (250 ml) i odstawić do przestygnięcia. Potem wypijamy. W smaku takie sobie, ale ile wartości odżywczych…
Jak jeść siemię lniane?
Osobiście polecam eko-sałatki. O ile korzystasz z własnych niepryskanych warzywek, masz wszystko potrzebuje Twój organizm! Zrób ją po swojemu. Możesz dodać sera typu „Feta”, bo siemię i białe kosteczki sera idealnie się ze sobą łączą.
Uwielbiam ten smak! Pyszne, zdrowe, pożywne, niskokaloryczne, świetnie działa na cerę, hamuje uczucie głodu, odżywia i pompuje niezłą porcyjkę witamin i antyoksydantów. Zamów siemię lniane oraz inne produkty w sklepie Planteon
Źródła:
- Grzywnowicz K., Zmiany morfologiczne w sercu i wątrobie myszy apo-E, 2014
- Hojden B., Lecznicze i użytkowe zalety lnu Wiadomości zielarskie, 1994
- Jessa J., Wartość zdrowotna produktów kokosowych Pediatria Polska, 2015
- Niekrasz A., Siemię lniane Cukrzyca a Zdrowie, 2008
